روحِ بخت من است امروز

این مرغک دریایی چرخان؟

از پس آن همه روزهای آب

و شب‏ های آب.

باور کن! دوست من

آن ساحل آرام که میبینی

با آن درختان پرمایۀ پرتغال

پایان امید است

و آغاز جستجو.