روحِ بخت من است امروز
این مرغک دریایی چرخان؟
از پس آن همه روزهای آب
و شب های آب.
باور کن! دوست من
آن ساحل آرام که میبینی
با آن درختان پرمایۀ پرتغال
پایان امید است
و آغاز جستجو.